De Koolputten als plastisch forum

De (idyllische) kijk op de Durmevallei, en specifiek de eigenheid van de Mirabrug en de onafscheidelijke Koolputtensite hebben kunstenaars over decennia heen steeds geïntrigeerd.

Aangetrokken door de charme en de bedrijvigheid aan deze voormalige loskaai en de daaraan verbonden estaminet wekte deze plek van rimpelloze eenvoud aan weerszijden van de Durme emotie op bij schilders, dichters, componisten en estheten. Vorige en eigentijdse kunstenaars kozen deze locatie van de waterkant als motief, soms even, soms voor een langere periode, ja zelfs voor het hele leven. En ieder bracht zijn eigen inzichten, visies en verzuchtingen mee. Zo was het land achter de dijk voor Filip De Pillecyn iets paradijselijk. Uit heel wat passages in zijn boeken blijkt dan ook een haast mystieke natuurbeleving voor zijn geboortegrond. Met de Durmevallei als één groot schilderij heeft de meester van Sombeke, Edmond Vestraeten, als geen ander zich laten leiden door de steeds veranderende speling van het licht op dit landschap. In Je me souviens schrijft Emile Verhaeren hoe hij terugdenkt aan het dorp nabij de stroom │ waar ik de grote boten als een droom,│ gedreven door de wind, met bolle zeilen │ in stoet onder de avondsterren heen zag ijlen. Dat de esthetica van de landschapskunst vaak nauwelijks onderscheid biedt tussen het schoonheidsbegrip van de natuur en van het gedicht, het prozastuk of het schilderij is merkwaardig. Vele kunstenaars zijn van oordeel dat de kwalitatieve criteria die een creatie tot kunstwerk verheffen, reeds vervat zijn in de impact en welgevalligheid van de topografische keuze. Voor anderen is de locatie niet meer dan aanleiding om zich picturaal, literair of muzikaal te uiten.

De expositie “De Koolputten in beeld gevat” groepeert een aantal kunstenaars van vroeger en nu, waarbij de verknochtheid aan deze site aan de Durme een gemene deler is in hun leven en werk. Ze zijn – voor korte of langere tijd – obsessioneel aangetrokken geweest (of worden vandaag zelfs nog steeds bekoord en plastisch verleid) door de Durmeboorden, door het licht van dit rivierlandschap, door het mysterie van een eenzame herberg bezijden de brug. Een vierkant wit huis… Zochten deze kunstenaars vooral de onbedorven omgeving in Gods schone natuur of ging het juist om het uitzonderlijke karakter van deze merkwaardige plek? Aan u als kijker om te oordelen.

De presentatie toont werk van Jef De Boeck – Albert Van Hecke – Romain Malfliet – Jef Van Geert – Edmond Thomas – André Verschelden – Herman Claus – Luc Verbist – Diana Filiaert – Luc Van den Branden – Luc Maes – Katrien Everaert en Leen Huysmans. De selectie is aangevuld met oude prentbriefkaarten, documenten, geschriften, boeken en fotomateriaal die de geschiedenis van de site illustreren.

Bezoek de tentoonstelling

De tentoonstelling loopt tot 19 november en is vrij toegankelijk op zaterdag en zondag van 10 tot 12 en van 14 tot 17 uur.

Een catalogus begeleidt de expositie. Tevens is de nieuwe dichtbundel De Koolputten revisited hier verkrijgbaar.